Προσωπική αλληλογραφία

sto treno

Τέσσερα χρόνια από την έκδοση της πρώτης συλλογής διηγημάτων μου “Στο τρένο”, αποφάσισα να φέρω στο φως την ιδιωτική αλληλογραφία-ανταπόκριση σπουδαίων λογοτεχνών, των οποίων το έργο αγάπησα και ενδεχομένως να με επηρέασε στη δική μου συγγραφική πορεία. Αυτό το πρώτο θετικό νεύμα από τους σπουδαίους των γραμμάτων ήταν μεγάλη παρηγοριά για μένα. Με έπεισε ότι η έκθεσή μου στο φως δεν ήταν χωρίς νόημα. Αντιγράφω εδώ τα σύντομα γράμματά τους -πάντα το χαρτί αφήνει μια ιδιαίτερη συγκίνηση, γιατί διασώζει εκτός από το πνεύμα και το (γραφικό) χαρακτήρα του γράφοντος. Τους ευχαριστώ γιατί με τίμησαν με την ανάγνωση του πρώτου μου βιβλίου. Όπως ευχαριστώ και όλους τους ανθρώπους από το χώρο του βιβλίου που με φιλοδώρησαν με το αναγνωστικό τους βλέμμα σε εφημερίδες, περιοδικά και μπλογκ. Όλα αυτά τα κρατώ ως την πιο ακριβή περιουσία, μαζί με την προσωπική επαφή που απέκτησα με κάποιους από τους αναγνώστες του βιβλίου μου.

1) Θεσσαλονίκη, 9-6-010

Αγαπητή Δώρα Κασκάλη,

Έλαβα το βιβλίο με τα διηγήματά σας “Στο τρένο” και σας ευχαριστώ που μου τα στείλατε. Μου άρεσε το αφηγηματικό υλικό από τα σύγχρονα ήθη που έχουν καθώς και η ροή του λόγου.

Να είστε καλά

Με εκτίμηση

Πρόδρομος Χ. Μάρκογλου (γράμμα)

2) 15-6-2010

Ευχαριστώ για τα διηγήματα της συλλογής “Στο τρένο”, όπου υπάρχει προσωπική οπτική γωνία, ποικίλη θεματολογία και ρεαλιστική αφήγηση.

Εγκάρδια

Κώστας Στεργιόπουλος (καρτ βιζίτ)

3)Αγαπητή Δώρα

Διάβασα με ενδιαφέρον τα διηγήματά σας. Έχετε την ικανότητα να πλάθετε ζωντανά πρόσωπα, πράγμα που είναι σημαντικότατο. Νομίζω ότι  πρέπει τώρα να δοκιμάσετε τις δυνάμεις σας στο μυθιστόρημα -άλλωστε το τρένο σύμβολο του μυθιστορήματος δεν είναι; Μια συμβουλή μόνο: όταν αρχίσετε να μην βιαστείτε ποτέ να τελειώσετε, να μην σκέπτεστε ποτέ το τέλος.

Πολύ φιλικά

Βασίλης Αλεξάκης (γράμμα)

4) Αθήνα, 4-6-010

Κυρία Κασκάλη,

σας ευχαριστώ πολύ που μου εμπιστευτήκατε το  βιβλίο σας. Σας συγχαίρω. Η γραφή σας συμπυκνώνει την ευαισθησία σας. Ακουμπάτε ταυτοχρόνως στη γη. Θα έχετε καλή εξέλιξη νομίζω. Θα την παρακολουθώ με ενδιαφέρον.

Με κάθε εκτίμηση

Γιώργος Βέης (κάρτα)

5) Θέλω να σας γράψω καθυστερημένα για τις θέσεις που κλείσατε στα διάφορα βαγόνια της παλιάς αμαξοστοιχίας με την οποία με ταξιδέψατε σε διάφορους σταθμούς της άχαρης ζωής, τα μικρά δράματα των ανθρώπων που μετακινούνται και στην κωμωδία που αναπόφευκτα τους συνοδεύουν. Βρίσκω τα διηγήματά σας καλά και για πρώτο βιβλίο, άξια. Παρόλο που το εύρημα είναι ωραίο με τις θέσεις και τα βαγόνια ως τίτλοι των διηγημάτων, ωστόσο τους στερεί από μια ταυτότητα τίτλων με τους οποίους θα μπορούμε να τα ονοματίσουμε και να τα θυμόμαστε. Βέβαια, θα μου πείτε, τα διηγήματά σας μπορούν κάλλιστα να λειτουργούν και ως κεφάλαια ενός μυθιστορήματος. Ας είναι. Σας ευχαριστώ πάντως που σκεφτήκατε να μου τα στείλετε και εύχομαι να προχωρήσετε σε αυτό το σκληρό και απαιτητικό είδος, που είναι η πεζογραφία, μα που όταν πετυχαίνει επιφυλάσσει μεγάλη ικανοποίηση σ’ αυτόν που την γράφει αλλά βέβαια και σ’ αυτόν τον άγνωστο και μυστηριώδη αναγνώστη.

Σας χαιρετώ

Μένης Κουμανταρέας

Αθήνα 28-10-2010 (γράμμα)

6) Αθήνα, 3-6-2010

Αγαπητή κυρία Κασκάλη

Ευχάριστα, συγκινημένα και συγκινητικά τα “παραμύθια” σας για τα τρένα. Προσπαθούν να χαράξουν ένα “άγουρο” χαμόγελο στο πρόσωπό μας, με ιδιαίτερη κομψότητα.

Σας ευχαριστώ θερμά.

Καλή συνέχεια.

Εγκάρδια

Γιάννης Βαρβέρης.

Αυτό είναι το πρώτο μέρος της ιδιωτικής αλληλογραφίας. Θα ακολουθήσει και η ηλεκτρονική.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s