Παρουσίαση του βιβλίου στην TV100 και στην εκπομπή “Ένα βιβλίο ένα ταξίδι”


“Ένα βιβλίο ένα ταξίδι”: Η μακροβιότερη τηλεοπτική εκπομπή λόγου για το βιβλίο και τα γράμματα στην Ελλάδα. Ξεκίνησε το 1992 και μέχρι σήμερα έχει παρουσιάσει έναν εντυπωσιακό αριθμό κορυφαίων και νέων συγγραφέων. Δημοσιογραφική επιμέλεια – παρουσίαση: Στέλιος Λουκάς.

Σύντομα θα γίνει παρουσίαση και συζήτηση για το βιβλίο με τον ακαταπόνητο κ. Λουκά, ο οποίος σε κατεξοχήν αντιπνευματικές ημέρες, επιμένει να προβάλει τους έλληνες δημιουργούς

Advertisements

Παρουσίαση από τον Κώστα Στοφόρο

…Δεν θα μπορούσα να μη ρίξω μια ματιά -λόγω τίτλου- στα διηγήματα της Δώρας Κασκάλη: Στο τρένο, λοιπόν, από τις εκδόσεις Γαβριηλίδη. Καθημερινός επιβάτης του Ηλεκτρικού, με αγάπη για τα ταξίδια με το τρένο δεν ήταν δυνατόν να μείνω ασυγκίνητος από τους τίτλους των ιστοριών που αναφέρονται σε θέσεις και βαγόνια! Κι ενώ εγώ συνομιλώ με φανταστικούς ήρωες και συγγραφείς, η Δ. Κασκάλη μου χαρίζει μια σειρά από θαυμάσιες περιπέτειες που συμβαίνουν στα βαγόνια, καθώς διασχίζουν την Ελλάδα από Βορρά προς Νότο και ανάποδα… Μη φανταστείτε τίποτε παράξενες ιστορίες και τολμηρές εικόνες. Είναι αυτά που μπορεί να συμβούν στον καθένα μας. Ή αυτά που θα βλέπαμε αν μπορούσαμε να διαβάσουμε το μυαλό των συνταξιδιωτών μας… (περισσότερα μπορείτε να βρείτε και στο μπλογκ: https://stotreno.wordpress.com )

Κώστας Στοφόρος, Ηλεκτρικές ανα-γνώσεις τ. 28, 30-8-2010

Περιοδικό Ένεκεν: κριτική Βαγγέλη Σερδάρη

Απ’ όλα τα μέσα, το τρένο είναι αυτό που επέδρασε καθοριστικά στη διαμόρφωση της νεωτερικότητας. Από την ανακάλυψη της φύσης και τη συναρμολόγηση του αστικού σκηνικού έως το κινηματογραφικό τράβελινγκ και την ανάπτυξη του κολάζ, κι από την Αισθηματική αγωγή του Φλωμπέρ έως τον Ηλίθιο του Ντοστογιέφσκι και το θωρακισμένο τρένο του Κόκκινου Στρατού που κέρδισε την πρώτη εργατική επανάσταση του κόσμου, το τρένο συνεχίζει ν’ αποτελεί μια κεντρική αρτηρία της ζωής και της τέχνης. Το όχημα αυτό, με την πλούσια διακειμενικότητα, επιλέγει η Δώρα Κασκάλη για να καταγράψει τις εσωτερικές διαδρομές των ηρώων της σ’ ένα τοπίο, η διακριτική καταγραφή του οποίου συνθέτει την τοπολογία της σύγχρονης κρίσης. Στα θετικά του βιβλίου μπορεί να λογιστεί η θεατρικότητα των αφηγήσεων και η οικονομία του λόγου. Στα αρνητικά μια κάποια ευκολία της Κασκάλη να αφήνεται σε χρησιμοποιημένα σχήματα, που μπορεί να παραπέμπουν στη φθορά του αφηγηματικού της υλικού αλλά περιορίζουν την ευρηματικότητα της μυθοπλασίας. “Τα τρένα ταξιδεύουν μοναχά τους και συναντούν τους φίλους τους όταν ξεκουράζονται το βράδι στους σταθμούς. Αλλά πιο πολύ στη ζωή τους είναι μόνα τους κι έχουν ανάγκη και τα παραμύθια. Ό,τι και να λένε οι μεγάλοι, τα τρένα ακούνε τα παραμύθια τους και είναι σαν να ζούνε κι αυτά μέσα από τα κορμάκια των παιδιών”.  Το βιβλίο ωστόσο είναι καλογραμμένο και μας πείθει για τον καλλιτεχνικό αναστοχασμό της εμπειρίας και της καθημερινότητας. Ταξιδεύοντας τελικά μέσα στον αφηγηματικό συρμό της Κασκάλη, ο αναγνώστης ξεχνιέται σ’ ένα ταξίδι οικειότητας και ανοικειότητας για να ανακαλύψει τελικά ότι είναι ο μοναδικός επιβάτης και ταξιδευτής της ίδιας του της ζωής.