Αυτοί που δεν θέλουν να πάνε για ύπνο- Ελευθεροτυπία 25/6/2010

Από τον Δημήτρη Δαλδάκη

***Δώρα Κασκάλη

Στο τρένο
εκδόσεις Γαβριηλίδης, σ. 171, ευρώ 9,45

Η ατμόσφαιρα είναι βαριά. Μυρίζει θλίψη. Μυρίζει μοναξιά. Είναι ευκαιρία το ταξίδι για να βγουν στην επιφάνεια όλες οι ανησυχίες, οι δυσκολίες και οι πιέσεις. Να διαβαστούν οι εμπειρίες. Αφορμή ένα ταξίδι για να ανοίξει η κουβέντα. Είναι αυτή η χρήσιμη παύση στη γνωστή ζωή, που φέρνει η μετακίνηση. Μια συλλογή διηγημάτων, μια συλλογή επιβατών. Στο τρένο. «Η αλφαβήτα των διαδρομών μας, οι καημοί των ανθρώπων την ώρα της αναμονής».

(Από το αφιέρωμα της εφημερίδας για τις καλοκαιρινές προτάσεις)

Advertisements

Παρουσίαση στην Αλεξανδρούπολη

ΔΕΛΤΙΑ ΤΥΠΟΥ
17/06/2010
Βιβλιοπαρουσίαση στο τρένο του πολιτισμού
Το πρώτο βιβλίο της βορειοελλαδίτισσας συγγραφέως Δώρας Κασκάλη με τίτλο “Στο Τρένο” (εκδόσεις Γαβριηλίδης) παρουσιάζεται στον Σιδηροδρομικό Σταθμό της Αλεξανδρούπολη αύριο Παρασκευή 18 Ιουνίου και ώρα 8.30 μμ, στο πλαίσιο των εκδηλώσεων “Τρένο του Πολιτισμού”, που συνδιοργανώνουν η Νομαρχία Έβρου και η Νομαρχιακή αυτοδιοίκηση Ροδόπης-Έβρου
Στο βιβλίο κυριαρχεί ο λόγος των ανθρώπων σε επτά διηγήματα: ιστορίες επιβατών που ταξιδεύουν στην αρχέγονη γραμμή Πύθιο Έβρου-Σταθμός Λαρίσης παίρνουν αποφάσεις, ερωτεύονται, απελπίζονται, θυμούνται, σιωπούν ή εξομολογούνται. Ο άνθρωπος και οι διαδρομές του στο χώρο και το χρόνο, ενώ σε δύο από τα διηγήματα ο Έβρος αποτελεί προνομιακό χώρο δράσης. Και στο τελευταίο, όγδοο διήγημα το ίδιο το τρένο σε πρώτο πρόσωπο μιλάει για τις δικές του ιστορίες, ζητώντας να μνημειωθεί ο λόγος του λίγο πριν αποσυρθεί στο νεκροταφείο της σκουριάς και της λήθης.

Για το βιβλίο θα μιλήσουν η Σωτηρία Σταυρακοπούλου, Επίκουρη Καθηγήτρια Νεοελληνικής Φιλολογίας στο Α.Π.Θ.-Συγγραφέας και ή συγγραφέας του βιβλίου. Αποσπάσματα από το βιβλίο θα διαβάσει η Μαρία Παπαδοπούλου δημοσιογράφος-ηθοποιός
Πηγή: Νομαρχία Έβρου

«Στην αρχέγονη γραμμή Πύθιο Έβρου-Σταθμός Λαρίσης οι ήρωες ζουν τα δικά τους πάθη»

Ιστορίες επιβατών που ταξιδεύουν, παίρνουν αποφάσεις, ερωτεύονται, απελπίζονται, θυμούνται, σιωπούν ή εξομολογούνται κυριαρχούν στα επτά διηγήματα του πρώτου βιβλίου της νεοεισερχόμενης στα νεοελληνικά γράμματα βορειοελλαδίτισσας συγγραφέως Δώρας Κασκάλη «Στο τρένο» (Εκδόσεις Γαβριηλίδη), ενώ στο τελευταίο, όγδοο διήγημα το ίδιο το τρένο σε πρώτο πρόσωπο μιλάει για τις δικές του ιστορίες, ζητώντας να μνημειωθεί ο λόγος του λίγο πριν αποσυρθεί στο νεκροταφείο της σκουριάς και της λήθης.
Στα επτά από αυτά ο αναγνώστης παρακολουθεί τις ιστορίες των ανθρώπων που καταλαμβάνουν τη θέση, η οποία αποτελεί και τον τίτλο του κάθε διηγήματος. Η τριτοπρόσωπη αφήγηση από τον απρόσωπο τίτλο καταβυθίζεται στην προσωπική ενδοχώρα του κάθε ήρωα.
«Άνθρωποι με τους οποίους διασταυρωθήκαμε ο καθένας από μας στις δικές του διαδρομές με το τρένο, αφηγούνται στην ουσία με έναν ελεύθερο πλάγιο λόγο τους έρωτες, τα λάθη, τις αγωνίες, την απελπισία ή τις ελπίδες τους. Ο υπάλληλος που ταξιδεύει για σεμινάριο στην πρωτεύουσα, η πρώην πόρνη, οι φοιτητές που δεν προλαβαίνουν να αγαπηθούν, ο συνταξιούχος που πάει να επισκεφθεί τα παιδιά του, ο διανοούμενος φαντάρος, μια τυπική ελληνική οικογένεια και οι κατακερματισμένες σχέσεις των μελών της, ο άνεργος που βρίσκει το κουράγιο στο πρόσωπο ενός μελλοθάνατου αγρότη, αυτοί είναι οι «ήρωες» της συλλογής που αφηγούνται τα θραύσματα του βίου τους με έναν ρεαλισμό συνυφασμένο με έναν χαμηλότονο, εικονοπλαστικό λυρισμό» λέει η συγγραφέας μιλώντας για το βιβλίο της. «Στο όγδοο και τελευταίο διήγημα δεν κυριαρχεί πλέον ο λόγος των ανθρώπων, αλλά ενός γέρικου τρένου που οδεύει σε ένα νεκροταφείο παλιών αμαξοστοιχιών κάπου στο βορρά έμπλεο εικόνων, ιστοριών και συγκίνησης. Σε πρώτο πρόσωπο αυτός ο εξανθρωπισμένος συρμός μιλάει για μια πορεία «ζωής» που συμπορεύθηκε με την ανθρώπινη ιστορία σε όλες τις εκφάνσεις της, από πολέμους, εμφύλιο, μετανάστευση, μέχρι τα τωρινά χρόνια της χορτασμένης ευημερίας» προσθέτει η ίδια.
Η συλλογή της Δώρας Κασκάλη δίνει βήμα και φωνή στους ανώνυμους, τους δευτεραγωνιστές και προσπαθεί να αναδείξει τα μικρά ή μεγάλα δράματα του βίου τους. «Στις διαδρομές τους πάνω στην αρχέγονη γραμμή «Πύθιο-Σταθμός Λαρίσης» οι ήρωες ζουν τα δικά τους αρχέγονα πάθη που αποτελούν το καύσιμο της ζωής τους: έρωτας-σεξ-θάνατος. Σε δύο διηγήματα ο Έβρος αποτελεί τον προνομιακό χώρο δράσης: στην ιστορία της πρώην πόρνης γίνεται το καθαρτήριο και συγχρόνως η νέα, ασφαλής Εδέμ μιας τακτοποιημένης και εμβαπτισμένης στην κοινή ηθική ζωής, ενώ για τον ευαίσθητο φιλόσοφο που περνάει δύσκολα τις μέρες του στα στρατόπεδα πέριξ της Ορεστιάδας είναι κόλαση, ένα είδος εξορίας που υπόσχεται, ωστόσο, έναν νέο, αποκαλυπτικό για την επαμφοτερίζουσα σεξουαλικότητά του έρωτα. Παρόλα αυτά, στο σύνολό της η συλλογή μπορεί κάλλιστα να διαβαστεί ως μια σπονδυλωτή νουβέλα παράλληλων ιστοριών που διαδραματίζονται πάνω στο τρένο της μεγάλης από τη λήθη φυγής» εξηγεί η συγγραφέας.

Συντάκτης: Βασίλης Κάργας , εφημερίδα “Γνώμη” της Αλεξανδρούπολης